1.go Galdera: Zeintzuk dira gaur egun hezkidetzarekin dauden arazoak?

Neska eta mutilen arteko heziketa nahasia, Espainian, beste herrialde batzuetan bezala, pertsonen arteko berdintasuna lortzeko eman zen. Neskek mutilen heziketa maila berdina lortu zuten. Arazo larriak ordea, orain ari dira agertzen eta guztia gure sozietatean eman den aldaketa handiari zor diogu. 

Duela hamarkada batzuk, heziketa nahasia Espainian ezarri zenean, orokorrean gure sozietatean baloreak era naturalean errespetatzen ziren. Gaur egun aldiz, sozietatea balore hauek eza egoteagatik karakterizatzen da, esfortzu pertsonalaren ospe-galtzea, familiaren krisia (desestrukturazioa, etxean gurason falta, familia monoparentalak, bikote homosexualak…) eskola sozializazio eta dibertsio eremua dela pentsatzea, guraso eta irakasleen autoritate falta… erabatean, “denak balio duela”-ren araua dagoela ezarrita.

Pedadogogo, psikologo, psikiatra eta profesional gehiagok egindako ikerketa anitzek, erakusten dute, eskola porrota gutxinaka areagotzen joan dela, bereziki mutilena; genero indarkeria ere larri areagotu dela; eta bi sexuen arteko erlazioak konplikatzen joan direla.    

Kontuan artu beharrreko beste gauza bat, klase sozial baxuagoa dagoen lekuetan edo beste arraza edo kultura gutxiengotarrak daudenetan, arazo hauek normalean intentsitate handiagoan gertatzen direla.     

Hiru arazo nagusi agertzen dira:

1.       NESKA ETA MUTILEN IKASTEKO ERA EZBERDINEI BIZKARRA EMATEA. IRAKASLEENTZAT EZDERDINTASUN HANDIEGIAK.

Neska eta mutilen arteko ezberdintasuna maila natural eta biologikoetan dago banatuta, baina beraien garapenen pertsonalean, emozionalean eta adimenenan eragina izaten dute. Esan beharrik ez dago, neska eta mutilen heltze mailak desberdinak direla normalean. Desberdinatasun hauek, amaren sabelean gaudela,  sexu ezberdinek, burmuinean jasaten ditugun ezberdintasunei dagokio. 

Desberdintasun hauek aldi berean, errendimendu akademikoan ere eragina dute. Frogatuta dago, mutilen garapen kognitiboa adin tarte batzuetan neskena baino geldoagoa dela. 7 urtetatik 16 urterarte, neskek gehiago uztartzen dute intelektualki (nagusiki 12 urtetaik 14 urterarte, hau da nerabezaroan). Neskak hobeak dira hizkuntza moldeetan, hitz egoten hasten direnean, hitzak hobe ahoskatzen dituzte eta esandiak egiterako garaian, luzeagoak eta zailagoak egiten dituzte. Ondorioz, mutil asko atzeratuta daudela sentitzen dira, frustrazioa izaten dute, gogo gutxi, motibazio gutxi… eta maila errepikatzera jotzen dute. Banaketazko hezkuntzarekin, adin heldutasun desberdintasun honi erantzuna eman nahi zaio, nerabezaroan nagusiki, programagintza profesional, pertsonal eta sexualari bidea eginez.

Neska eta mutilak ez dira heldutasun mailan bakarrik ezberdintzen, baita jakinminetan ere: jokuak, afizioak, jakinnahiak, sozializatzeko eran, sentimentuak kanporatzeko erak, estimulu berei erantzuna emateko erak… Guzti honek, ikasteko eran ezberdinak izatera bultzatzen ditu.

Mutilek klasean lehia bat egotea behar dute. Irabazle eta galtzaile bat egotea. Baina metodo honek ez du neskentzat balio, guztiz kontrakoa da beraientzat, hauek, elkar laguntzen hobe lan egiten dute. Batak besteari laguntzea gustatzen zaie, besteen lekuan errezago jartzen dira eta laguntza ematea etzaie batere kostatzen.

Mutilek adi egoteko irakaslean tentsio puntu bat ikusi behar dute, neskak aldiz, maitatuak sentitu behar dira. Ipar Ameriketako irakasleek klaseko denboreren %80-a neska eta mutilen arteko dentsaera era desberdinak baretzen pasatzen dutela esaten dute.

2.       ROL MATXISTEN HASERREA. GENERO BIOLENTZIAREN HAZKUNTZA.

Mutilek era traumatikoan ikusten dute neskak nola beraiek haurrak izaten jarraitzen duten einean, neskak heltzen ari diren bai fisikoki eta baita psikikoki ere. Ez da arraroa izaten neskek irain sexistak jasatea, gutxiagotan, baina ala ere ematen direnak, aho irainak eta bortsaketa sexualak dira.

Horrexegatik esaten da, estereotipo hauek eskola nahasietan edo mistoetan gogortu egiten direla. Edo bestela zergatik jartzen dira beti neska eta mutilak aldenduta? Edozer gauza egin behar den momentuan bakoitza bere sexukoekin jartzen da.

3.       PORROT ESKOLARRA MUTILEN ARAZOA. MUTILAK KRISIAN.

 Gauza jakina da mutilek neskek baino gutxiago errenditzen dutela edin berdina dutenean, askotan mutilek jeisten dutelako beraien esfortzu eta helburu maila beraien gelakidekin (neskekin) lehiatzeko gai ikusten ez direlako. Egia da bihurriagoak direla (mugituagoak baitira, biziagoak eta ipurterreak) eta honek beraien heziketa askoz ere zailagoa bihurtzen duela eta gela mixtoetan neskekiko hobespen handiagoa eragiten du honek (men handiagoa dute, geldi egoten dira eta gehiago ikasten dute). Irakasleen %90-ra ez da desberdintasun hauen kontziente edo ez ditu neurri egokiak hartzen konpontzeko, haurrei berdina exigitzen die, bai neska bai mutilei, denbora berdinean eta erantzun berdina espero dute.

2. Galdera: sexu bananduko eskolak publikoak izan daitezte?

Esan beharra dago, hezkidetzak arrakasta handia izan zuela hezkuntza mailan Espainiako  momentu historiko zehatz batean non emakumezkoen hezkuntzari ez zitzaion garrantziarik ematen.

Espainian, hezkuntza mixtoa XIX.mende bukaeran ezarri zen, garai hartan emakumeek gizartean ez bait zuten gizonezkoek zuten indarra eta hauen arteko berdintasuna lortzea beharrezkoa zela  nabaritu zen.

Bigarren errepublikan, hezkuntzan hezkidetza ezarri eta beharrezkoa zela onartu zenean,  eskola gutxiengoak izan ziren hezkuntza mistoa eskaini zutenak. Guerra zibilaren bukaeran, hezkuntza mistoaren heziketa desagertzen eta franquistek sexuak banatzen zituen hezkuntza inposatu zuten.

60.hamarkadan, Hezkuntza Orokorraren legeak, gizarte eta ekonomia eraldatzea ekarri zuenak, hezkuntza mistoa bultzatu zuen Derrigorrezko hezkuntzan. Honen helburua, heziketa berdintsua eskeintzea zen bai mutil bai neskei hamairu urterarte.

Azkenean, 1984an hezkuntza mistoa jarri zen eskola publiko guztietan gobernuaren esanetara inongo eztabaidarik gabe eta gaur egun ere horrela jarraitzen du, nahiz eta 1995ko Partizipazio, ebaluazio eta zentru gobernuko legeak, gurasoei autonomia handiagoa eskeintzen zitzaien hezkuntza zehatz bat aukeratzeko aukera eman zitzaien.

Gaur egun, sexus bereizitako eskola oso gutxi aurki ditzazkegu Espainian, %1 ain zuzen ere eta   denak pribatuak dira, beraz, eskola publiko mistoak dira eredu bakar eta derrigorrezkoak. Gure inguruko herrialde garatuenek generoetan banandutako eskolak beharrezkoak eta probetxuzkoak direla neska-mutilentzat pentsatzen duten bitartean, Espainiaren kasuan, proposatu ezin den gai bezala ikusten da.

Frantzian, Kanadan, Suezian, Ingalaterran eta  Alemanian sexus bereizitako eskola publikoak ezartzea, moderno eta aurrerakoi bezala ikusten da eskola mistoen alternatiba bezala. Espainiar estatuaren kasuan, aurrerakoia dena zaharkitua da. Guraso batek bere haurra eskola ez misto batera bialtzea gaizki ikusita dago eta ez da ahastu behar eskubide bat dela. Autonomia Erkidego bakoitzak hezkuntzaren inguruan drekretu edo lege batzuk ditu eta leku askotan ikasleek, eskola mistoak diren zentruetan ikastea debekatuta daukate banandutako hezkuntza baztertzaile bezala ikusten dutelako.

Beste alde batetik, María Jesús Sansegundo Hezkuntzako Ministrak, 2005.urtean Hezkuntzako Lege Organiko bat ezarri zuen, non sexu bereizketa dagoen eskolei ez zaien emango laguntza publikorik, hauek ez bait dute berdintasuna bermatzen. Dirudienez Ministrak ez du ondo ezagutzen 2000ko Europar Batasuneko funtsesko eskubideen eskutitza. 14.artikuluan, hezkuntzarako eskubidea, irakaskuntza dohain eta derrigorrezkoa izateaz gain, gurasoek haurrei beraien  filosofia, pedagogia eta erlijioei loturiko hezkuntza bermatzeko eskubidea dutela dio. Baita ere UNESCO-ren batzarrean, sexu bereko haurren eskolak ez zirela baztertuak izango, beti ere, hauek eskola mistoen irakaskuntza egitarau berdina eta irakasle kualifikatuak erabiliko zituztela adostu zen.

Baina ala ere, sexu bakarreko  hezkuntza ez dela egokia eta matxista dela jarraitzen dugu pentsatzen. Hauek sexistak, baztertzaileak eta  gizartearen aurkakoak direla uste da. Estatu demokratiko batean aginte publikoen eginbeharra derrigorrezko hezkuntza ezartzea da, gurasoek nahi duten hezkuntza eredua autatuz haurrentzat. Mistoak ez diren eskolei, Estatuko laguntzak ez zaizkie ematen. 1985 an Tribunal Konstituzionalak esan zuen, gurasoek eskubidea dutela nahi duten irakaskuntza zentrua aukeratzeko eta hau hezkuntzako eskubideen barruan sartzen dela. Baina Espainiako kasuan aukera bakarra dago eskola publiko denak mistoak direlako. Beraz, sexu bakarreko hezkuntza nahi duten gurasoek, haurra eskola pribatuetara bialtzeko aukera besterik ez dute izango. Gainera errenta baxua duten familiek  ezin dituzte umeak eskola pribatuetara bialdu eta hezkidetza inposatzen zaie, eredu posible eta demokratiko bakarra bezala ikusten delako eta benetan demokratikoa, libreki aukeratzeko eskubidea izatea izango zen. EEUU ko Asoziazio Nazionaleko Hezkuntza publiko ez mistoko presidenteak, Leonard Sax-ek, sexus banandutako irakaskuntzak abantailak erakusten dituenez, zeba ez den gizarteko pertsona guztien esku usten esaten du, hau da, eskola pribatuak edozeinek ezin dituelako ordaindu.

Errealitateak erakusten digu Frankoren garaian bezala gaudela, hezkuntza eredu bakar bat dugulako, agintean dauedenek hobeago dena pentsatzen dutena. Frankismoaren garaian sexu bananduko hezkuntza bultzatu zen eta orain berriz hezkidetza. Argi dago XXI.mendean ere,  berdintasuna eta berdinzaletasuna nahasten direla.

1.go Ekarpena: "Haurren artean hezkidetza lantzeko ariketak"

HAURREN ARTEAN HEZKIDETZA LANTZEKO ARIKETAK

Ekarpen honetarako joku hauek aukeratu ditugu, haurrak, neska zein mutilak berdintasunean heztea garrantzitsua iruditzen zaigulako eta ekintza hauek dibertigarriak iruditu zaizkigu horretarako.

Gaur egun hezkidetza hitza eskola guneetan oso zabaldua dago, hau da, honen ezanahia, pertsona bere banakotasunaren arabehera, generotik at egiten den hezkuntza eta irizpide sexistak jarraituz, gizon eta emakumeei egokitutako rol, balio, portaera...kontuan hartu gabe hezitzea da. Gakoa da, neska eta mutilentzako baliogarria izango den pertsona eredua bultzatzea, estereotipo eredu femenino eta maskulinoak, tradizionalak eta zaharkituak alde batera utziz.

Biztakoa da, rol tradizionalak oso markatuak dituztela neska – mutilek, mutilek futbolean jolasten duten bitartean, neskak sokasaltoan aritzen dira. Beti agertzen da kasuren bat, non mutiko batek “nesken” jolasak gogoko dituen eta honek askotan gelakideen burlak dakartza. Ipuinean dioen bezala, Oliver Buttonek dantza gogoko du eta nahiz eta gaur egun, “arte” hau gero eta mutil gehiagok praktikatu, lagunek eta gurasoek ez dute normalatzat ikusten. Beraz, ipuin hau irakurri ondoren egiten den jolasaren helburu naguzia, haurrak horrelako egoerak normalak direla ohartaraztea da.

Edurne zuri eta zazpi ipotxen jolasararen helburu garrantzitsuena berriz, etxeko lanak egiteak duen garrantzia sustatzea da eta, nahiz eta horrelako ipuinetan emakumezkoak izan  lan hauen protagonistak, sexu biek hartu beharko lukete parte.

Baita ere aipatu beharra dago, lehen familia tradizionaletan emakumezkoa arduratzen zela etxeko lanez. Orain aldiz, egoera aldatzen ari da, etxe askotan emakumezko zein gizonezkoek biek hartzen bait dute parte horrelako lanetan estereotipoak alde batera utziz.

Ondorioz, haurrak, gizarteko arlo askotan neska eta mutilen rolak ez direla bat edo besteenak konturatzea da irakasleen helburuetariko bat eta horrelako ariketak dibertigarri eta baliogarriak direla pentsatu dugu lan dinamiko bat bultzatuz.

Ekarpenaren edukia hemen duzue:

http://www.educacionenvalores.org/birujitos/acti.htm

2. Ekarpena: "Las clases mixtas de educación física, una desventaja para las niñas"

Las clases mixtas de educación física, una desventaja para las chicas

jueves, 20 de mayo de 2004

Aceprensa

---

En las clases mixtas de educación física mandan los chicos. Ellos y los profesores varones de gimnasia deciden que se practiquen deportes competitivos y con balones. Las chicas prefieren otras actividades y no pueden hacerlas. Al final, ellas obtienen peores calificaciones. Estas son las conclusiones del estudio realizado por la investigadora sueca Barbro Carli; las resume Ingrid Persson en el diario Svenska Dagbladet (30 abril 2004).

12/05/2004.- Para fomentar la igualdad de género, Suecia implantó la formación conjunta de profesores de educación física, varones y mujeres, en los años setenta. A partir de 1980 se introdujo la educación mixta en las clases de gimnasia –actualmente se llama "Deporte y Salud"– en el bachillerato. Los resultados fueron contrarios a los esperados, según muestra Barbro Carli en su tesis doctoral defendida en la Universidad de Gotemburgo. La enseñanza mixta en educación física hizo desaparecer la gimnasia femenina y las chicas tuvieron que adaptarse a las preferencias de los chicos.

Barbro Carli tiene larga experiencia como profesora de educación física de alumnos y maestros. Ha estudiado la evolución de la educación física en las escuelas desde la perspectiva del género entre principios de 1800 y la actualidad. Carli distingue entre dos tendencias. Una de ellas es la desarrollada por profesoras, que se orientaba menos a la competición y más al cuerpo y a la salud. Había espacio para la danza y el ritmo, para los ejercicios con cintas y con bolas, destinados a desarrollar la actividad motora y la cooperación. "Ahora todo esto ha desaparecido", dice.

Con el predominio de la otra tendencia, basada en los juegos de competición, muchas chicas se quedan inactivas. Es una señal alarmante, según Carli, que más chicas que chicos no obtienen buenas calificaciones en deporte. En los grupos mixtos, los chicos sacan mejores notas y las chicas, peores, en comparación con los grupos separados.

Barbro Carli piensa que lo mejor sería que hubiera posibilidad de escoger entre grupos mixtos y grupos separados. "Ellos y ellas pueden necesitar ‘ir por su cuenta’. Incluso las chicas mejor dotadas para el deporte dicen que es más divertido un grupo sólo de chicas. Aún más grave es que muchas de las chicas entrevistadas en el estudio dicen que han sido ridiculizadas en la clase de deporte. A otras les cuesta enseñar el cuerpo y algunas hablan de abusos sexuales". Carli concluye: "Todo esto enseña la importancia de investigar cómo las chicas de otras culturas se sienten en los gimnasios de las escuelas", en referencia al gran número de inmigrantes presentes en la sociedad sueca.

HEZIKETA FISIKOAN KLASE MIXTOAK EGOTEA NESKENTZAT DESABANTAILA

Goian ikusten dugun testuan heziketa fisikoari buruz eta bertan ematen diren klase motei buruz hitz egiten da. Lehen neskentzako soinketa klaseak zeudela zioen testuak eta orain berriz dena aldatu egin dela. Oraingo heziketa fisikoari “kirola eta osasuna” deritzo eta lehen ematen zenetik oso urrun dago.

Lehen neskek beraientzat egokiagoa ziren soinketa klaseak zituzten. Denok dakigunez neskentzako kirol estereotipoak eta mutilentzako kirol estereotipoak ezberdintzen dira, batzuek eta besteek beraien estereotipokoan diren kirolak praktikatzeko erreztasun handiagoa dute.

Mutilak eta neskak heziketa fisikoko klaseetan nahastuta egoten dira gainontzeko klaseetan bezala. Horrek arazo ugari ditu: irakasleak ikasleei beraiek nahi dituzten kirolak praktikatzeko aukera ematen dienean, arazo horietako bat sortzen da. Normalean taldeko kirolak izaten dira hautatuak eta   kirol horiek ez dira nesken gustukoak izaten. Zergatik soinketako irakasleek, urteak planifikatzerako garaian, saskibaloia, eskubaloia, futbola bezalako kirolak planteatzen dituzte? Zergatik ez dituzte dantza, aerobika... kirol praktikak bultzatzen?

Soinketan beti jotzen da taldeko kirolak egitera, rugbia, beisbola... eta horiek ez dira neskek gustukoen dituztenak, hauei indibidualak gustatzen bait zaizkie. Ondorioz bien arteko nahasketa bat egin beharko litzateko, klaseko kide guztien gustuen arteko popurria.

Amaitzeko, mutilak orokorrean heziketa fisikoko klaseetara gustura joaten dira, neskak aldiz gogo gutxiagorekin. Aldaketa hauek eginda, hauek ere gustara joango lirateke eta gogoko ditzuten kirol edo ekintzak praktikatuko lituzkete, hau da, bai taldeko zein gorputzeko mugimenduak erritmoaren bidez landu  beharo lirateke gustuen berdintasuna lortzeko soinketa klaseetan.

Bibliografia:

http://www.almudi.org/tabid/36/ctl/Detail/mid/379/nid/718/pnid/308/Default.aspx

3. Ekarpena: "Clases mixtas o clases diferenciadas por sexos"

 Hona hemen La Rioja egunkarian aurkitu dugun artikulu bat, gai honetarako oso interesgarria iruditu zaiguna:  

 

 

 

 

Uno de los debates que hoy hay también en la educación de niveles no universitarios en nuestro país, es el de las clases mixtas o diferenciadas por sexo. Puede dar luz al mismo la historia, la comparación con otros países y la Pedagogía. En España, al igual que en otros estados de Occidente, las escuelas de Enseñanza Primaria, desde su origen en la Edad Media, han sido, de niños, de niños o mixtas, dependiendo de la voluntad de sus fundadores (Iglesia, municipio o particulares), y del censo de población.

 

A partir de 1812, en que la Constitución de Cádiz establece la obligación de que los Ayuntamientos creen escuelas de niños, todos los Reglamentos de Escuelas de Primeras Letras (1821, 1836, y 1938) dispusieron que se estableciesen escuelas separadas para niños y para niñas donde quiera que los recursos lo permitan, acomodando las enseñanzas de éstas, a las correspondientes de niños, pero con las modificaciones y en la forma conveniente al sexo.

 

La Ley de Instrucción Pública del 9 de setiembre de 1857 (Ley Moyano), al hacer obligatoria la Enseñanza Primaria, tanto para niños como para niñas de 6 a 9 años, dispuso que en todo pueblo de 500 almas habría, necesariamente, una escuela de niños y otra de niñas, con lo que solo en los menores de ese censo serían mixtas. A partir de esa fecha se incrementó considerablemente el número de las de niñas. En La Rioja, en 1855 el número de las de niñas era 38 y en 1908 de niñas 134, de niños 128, y mixtas 129.

 

A finales del siglo XIX, surge en Alemania el llamado movimiento de la Escuela Única, de carácter eminentemente pedagógico, que tenía como objetivo garantizar a todos los niños de la Escuela Primaria Pública, la adquisición de una educación que correspondiese a sus intereses y capacidad, independiente de la situación económica de sus padres, y que posteriormente, a mediados del primer tercio del siglo XX, adoptó en Francia un carácter más político social, orientado a la igualdad de las clases sociales, una de cuyas características fue las clases mixtas, la coeducación. Esta tendencia fue contestada por Pío XI con la Encíclica Divini illius Magístri. La Constitución española de 1931 siguió la influencia francesa, que motivó la obra del riojano Blanco Nájera La Escuela única a la luz de la Pedagogía y el Derecho (1931).

 

El art. 14 de la Ley de Enseñanza Primaria de 1945 dispuso que «el Estado, por razones de orden moral y eficacia pedagógica, prescribe la diferenciación de sexos y la formación peculiar de niños y niñas en la escuela primaria». Las escuelas mixtas y las escuelas de párvulos serían regentadas por maestras; la modificación de ese art. por Ley de 21 de diciembre de 1966 permitió (Decreto de 30 de enero de 1969) que se fueran convirtiendo todas las escuelas estatales de niños y de niñas en mixtas, manteniendo el programa diferenciado con maestros del mismo sexo. La Ley General de Educación de 4 de agosto de 1970 dejó en libertad el que las escuelas fuesen mixtas o diferenciadas por sexos y se limitó a establecer que «los programas fueran matizados según el sexo». La LODE (1985), y la LOGSE (1990), reconocieron la libertad de enseñanza, pero los centros no estatales, hasta entonces con clases diferenciadas por sexos, al acogerse a los conciertos de gratuidad de la enseñanza se fueron transformando en mixtos. La LOE 2006, da prioridad a acogerse a los conciertos a los centros con clases mixtas.

 

En tanto, en Inglaterra, en otros países de Europa y en EEUU hay, incluso en la red pública, centros diferenciados por sexo. En el estudio llevado a cabo en Reino Unido por la Guía de las buenas escuelas se ha comprobado que las chicas que estudian en clases a las que solo asisten otras chicas tienen mejor rendimiento académico en Secundaria que las que lo hacen con chicos en clases mixtas. La diferencia se explica por el hecho de que se evitan las distracciones que a esas edades puede suponer el sexo opuesto, por falta de coacción ambiental, por no destacar en ciertas materias más propias de chicos y por la mayor autoconfianza que entre las alumnas genera el hecho de no estar observadas por compañeros (periódico ABC 20 - III-2009, pág. 43).

 

Leonard Sax, presidente de la Asociación de Educación de un solo sexo en EEUU, ha apostado por la educación diferenciada, porque mejora los resultados académicos de los alumnos y su socialización, al tiempo que disminuye la violencia escolar. La razón está en que el desarrollo neurológico es diferente en ambos sexos. Las chicas y los chicos difieren sustancialmente en la velocidad en que maduran sus cerebros. Las habilidades del lenguaje se desarrollan antes en las chicas, mientras que la memoria espacial madura antes en los chicos. (ABC-25-V-2009, pág. 46)

 

El presidente Obama en EEUU, según afirma el mismo Leonard Sax, ha nombrado secretario de Estado de Educación (ministro), a Arne Ducan por los excelentes resultados obtenidos por sus alumnos del Programa de Educación Diferenciada del que era responsable en un instituto público del sur de la ciudad de Chicago. El éxito de este centro pone de manifiesto las grandes posibilidades del modelo diferenciado en la escuela pública, tanto para niños como para niñas.

 

Por último, hay que tener en cuenta que en la Pedagogía, Ciencia de la Educación, hay una Pedagogía General y una Pedagogía Diferencial. Esta última se ocupa de las diferencias humanas, entre las que cabe distinguir como cualidades objetivamente apreciables, el sexo, la edad y la personalidad del individuo. Con respecto a las diferencias al sexo, hay una Pedagogía Varonil y una Pedagogía Femenina. El sujeto real de la educación no es el hombre en abstracto, sino el niño y el adolescente en concreto con sus notas y cualidades singulares. Ante la violencia de género y el aborto, la educación del niño y de la niña, sí ha de ser integral, debe incluir su educación diferenciada, según el sexo, bien sea en centro mixto o en centro diferenciado, a elección de los padres, que le prepare para la vida adulta con sentido de responsabilidad en las relaciones con respecto al otro sexo.

 

 

 

Aurrean dugun testu honek, gaur egun dagoen eztabaida handi batekin lotuta dagoen gai bati buruzkoa da eta horregatik aukeratu dugu. Estamentu askotan ari dira eztabaidatzen gai hau eta ikerketa asko ari dira aurrera eramaten. Zer motatako klaseetan aterako lituzkete emaitza hobeagoak ikasleek, mixtoetan edo sexu bakarreko klaseetan? Galdera honi eta beste batzueri erantzungo diegu hurrengo testuan.

Orain dela urte asko ez zegoen mota honetako eztabaidarik, bertako eskola gehienak sexu bakarrekoak zirelako, adibidez, 1857an argitaratutako lege batean adierazi zen 500 biztanle baino gehiagoko herri guztientzat, neskentzat eskola bat eta mutilentzat beste bat egon behar zela. XIX.mendearen amaieran, Alemanian, “Eskola Bakarra” deituriko mugimendua hasi zen, bertan mutilek eta neskek elkarrekin ikasiko zuten. Espainian, 1931ko konstituzioak mugimendu honi jarraipena eman zion eta Espainiara iritzi zen.

Zein alde positibo eta negatibo ditu “Eskola Bakarrak”?

Sozialki garrantzitsua da neska eta mutilek erlazioa edo kontaktua mantentzea, gizartean neska eta mutilak daudelako eta sexu bereko eta ezberdineko pertsonekin erlazionatzen jakitea garrantzitsua delako. “Eskola Bakarrak” ere baditu alde negatiboak bertan arazo gehiago daudelako, adin hauetan mutil eta nesken arazoak ugariak direlako.

Testuan esaten da EEUU-n ikertu eta frogatu dela neskak bakarrik dauden eskoletan (sexu bakarreko eskolak), mutilekin nahastuak daueden eskoletan baino emaitza hobeak atera dituztela. Ikerketa hau aurrera eraman zuen pertsona Omamaren gobernuan dagoen ministroa da.

Hau da, gaur egungo gizartean eskola mixtoen aldeko joera ematen ari da azken aldian, baina hainbat ikerketa egin ondoren, sexu bakarreko eskoletan emaitza hobeak ateratzen direla ikusi da hainbat kasutan. Bi motatako eskolek bere alde positibo eta negatiboak dituzte eta bietako bat hautatzea zaila da.

 

Bibliografia:

 

http://www.larioja.com/20091011/opinion/clases-mixtas-clases-diferenciadas-20091011.html

 

 

3. Gaiaren sarrera

Aupa berriz ere!!

Gurkoan gai berri eta oso interesgarri bati buruzko galdera eta ekarpenak ekarri ditugu. Gai berria, irakasleen garapen pertsonalari buruzkoa da. 

Oraingoan lau ekarpen egin ditugu eta hiru galdera, besteak beste, irakasleak zein ezaugarri izan behar dituen aipatu dugu, autoestimua nola igo daitekeen... beti bezala, gaiari buruzko eskema izango duzue eskuragai (hemen behean) eta arazo edo galderaren bat izan ezgero gurekin kontaktuan jartzeko aukera ere baduzue hemen behean jarri dugun korreoan.

puntturarte@gmail.com 


Hona hemen gaiari buruzko mapa kontzeptuala:




http://www.mindomo.com/view.htm?m=2b2dc4a17cc645e3a235a848c9d98096

Beno, guri izugarri gustatu zaigu gai hau lantzea zuei ere guk egindako lana gustatuko zaizuela espero dugu.

Hona hemen gai honetarako esaldi esanguratsu bat:

"Siembra un pensamiento, cosecha una acción;siembra una acción, cosecha un hábito;siembra un hábito, cosecha un carácter;siembra un carácter, cosecha un destino."

 -Samuel Smiles-

1.go Galdera: "Zein ezaugarri behar ditu ikalasleak bere buruaz ziur egoteko?

Irakasleek, bere buruengan konfiantza osoa eduki behar dute, konfiantza hau gero beraien klaseetan erakutsi ahal izateko. Ziurtasunez jokatzeko ahalmena eduki behar dute nahi edo ez nahi. Zeren eta klasean dagoen edo dauden haurrek, maisu edo maistra bat klasean sartu eta urduri dagoela sumatzen badute, segidan zerbait gertatzen dela sumatuko dute eta inork  ez du seriotasunez hartuko irakaslea, haurrek dena sumatzen bai dute, alegia, denaz konturatzen bai dira.

Sei dira irakasleek eduki behar dituzten ezaugarri garrantzitsuenak:

-        Bizi asmoa:

Guk dugun misio pertsonala, bizitzan goren dugun helburua. Hau da, zer egin nahi dugun bizi garen bitartean, zer dugun gustoko. Zer egin nahi dugun jakitea oinarrizkoa da, nola burutuko dugu zerbait zer egin nahi dugun jakin gabe? Nola jakin nahi duguna bilatu dugun halburu jakinik gabe?

Gure misio edo asmoa aurkitzeko, lehenik eta behin gu geu ezagutu behar gara. Gure burua ezagutzen ez badugu, ez dugu jakingo zer nahi dugun, orokorrean bere burua ezagutzen ez duen jendeak, ez dauka konfiantzarik beregan. Honek  azkenean, besteek guk jokatzea nahi dugun bezela jokatzera bultzatzen gaitu, ez guk nahi dugun bezela jokatzera.  Inork ez daki guk baino hobe zer egin nahi dugun, ze bide hartu eta hainbeste ahots entzuteak konfusioa sortzen digu. Ez dugu esan nahi besteen aholkuak entzutea gaizki dagoenik, baina bakoitzak bere burutik hasita ematen ditu aholkuak eta ez bestearengatik normalean.

-        Pertsonaren osotasuna:

Gure pertsonaren printzipioak errespetatu eta defentitu. Jakintasunaren arlo guztietan mugitu.

Goian ondo esaten den bezala, pertsonaren osotasuna, pertsonaren ezaugarri bezela harturik, bizitzan zehar ikasi eta egindako gauza gustiei egiten die erreferentzia. Pertso na bat osoa bada, ez da ekintza batean bakarrik geldituko, gauza asko egiteko gogoa izango du, ikasteko gogo ase ezina.

Adibide bezela, Leonardo Da Vinci handia jar dezakegu, pintore artistikoa, eskultorea, arkitektoa, filosofoa, idazlea eta musikaria izan bai zen basteak beste.  Osotasun pertsonala identifikagarria izan zen gizon honengan.  Osotasuna duen pertsonak, beti ondo dagoena egiten du, ondo dagoena egitea esaterakoan, guretzan ona dena egitea kontsideratzen duguna egitea da, baina besteei kalterik egin gabe noski. 

-        Diziplina:

Gure ohitura eta jokabide positiboak bizitza guztian mantentzea. Diziplina, bagoikaren esfortzuak bukaerara iristean datza.

Disziplinaren oinarria, pertsonaren tankera eta portaera moldatzea da, horrela goreneko eraginkortasuna lortzeko ekintza edo proiektu bakoiztean.   

-        Ohitura:

Jokabide positibo eragikortua, garapen pertsonalera eramaten gaituena. Hau da, jokabide positiboa badugu egun guztian zehar, gerapen pertsonal hobea izatera eramango gaitu.

-          Iraunkortasuna:

Iraunkortasunak, edozein pertsonari lagunduko dio arrakasta lortzen nahiz eta bidean egoera edo oztopo desberdinak eduki. Izugarria da, dena ilun ikusten den momentuetan, pertsona batek aurrera egiteko gaitasuna izatea. Guk, profesionalagoak izaten ikasi behar genuke eta diziplina eta iraunkortasuna erabiliz, gure helburuak lortzen ikasi.

Askotan gure helburuak lortu nahi ditugu eta hauek lortzeko beti esfortzu bat egin behar dela ez gara konturatzen.  Azkenfinean, arrakasta lortzeko bidean beti diziplina eta iraunkortasunaren poltsatik ordaindu behar dela konturatu behar gara.

Iraunkortasunaren bidean ondo ibiltzeko lehenengo gauza, erabakiak hartzeko gaitasuna izan behar da eta batek erabaki edo helburu bezala ezartzen duena burutu. Burugogorra izaten hasi behar da, jaten dunetik hasita, lanean egiten dugunarekin eta egunean zehar egiten den guztiarekin. Hau da, zerbait egiten hasten bagara beti bukatu behar dugu.

Lehengo, egunean zehar egiteko gauza bat pentsatu eta horrela gutxika-gutxika gero eta gehiago hasi eta bukatzen ikasiko dugu. Ze inork ez du maratoi bat bukatzen inoiz korrikarik egin gabe.

-        Ziurtasuna:

Gure bizitza hobetzeko gauzak egin.  Gure buruan ziurtasunik gabe, sehaska haurrak gara. Gugan ziurtasuna izateak, guk egin ditzazkegun gauzengan ziur egotea esan nahi du.

 Nola lor dezakegu gugan konfiantza?

Gure buruaren lagunak izaten: gure buruarekin hitz egin behar dugu gure zati positiboa kanbora ateratzeko eta ez alderantziz. Ez perntsatu denbora guztian pertfekzioan. Gogoratu zuk beti ahal duzun hoberen egingo duzula dituzun errekurtsoak erabilita.

Positiboa dena beti  azpimarratu: gogoratu beti zure gauza positiboak. Egunero pentsatu behar duzu ongi egin dituzun gauzetan. Ongi eginak ospatu.

Arriskuak onartu: ez arduratu bukaeran gertatuko denaz. Ez bazara saiatzen, ez zara inoiz gaizki sentituko eta ondo ateratzen zaizkizun gauzak ez dituzu ondo baloratuko.

Ez arduratu besteek esaten dutenaz: Erabakiak hartzeko zuk duzun indarra besteei ematen badiezu, ez zara inoiz gai izango zuk erabakiak hartzeko. Zure buruarekin erlazio ona garatu, zure bihozkadak eta bizi sena jarraitu.

Bibliografia: 

www.monografias.com
http://www.laautoestima.com